From roots…

Ako ay isa sa Pretzels, PDO (Pretzels-Dota Organization). I’m proud about it. Sila ang “dabest” buddies ko ngayong college life ko kasama ang mga Knick-Knacks, ang female counterpart ng Pretsels. Pero in Addamz Family where it truly started. First year kami sa St.Clare College nang mabuo ito, namayagpag kami noong kapanahunan namin at isinasabuhay namin ngayong hindi na kami kumpleto.

Mahilig sa mga lakaran ang Addamz, kahit saan mo dalhin oks pa rin. London Gin with Lime ang favorite bevarage na nagpapatumba sa  lahat na tinutungga ko raw habang hinihiyaw ang ngalan ng nakaraan, pero hindi ko na maalala. At parang Gin-Lime, sakto ang halo namin, iba-ibang ugali, kanya-kanyang trip at kanya-kanyang basagan ng trip. Gusto ko silang ipakilala nang nakakunot ang noo este nakataas pala! ^^

Kung ang America ay may 13 original states, ang Black Zodiac ay may 13 signs, ang Pilipinas may 13 presidents pwera si Gloria, ang mga empleyado may 13th month pay, ang Addamz nagsimula rin sa labintatlo,tama ka thirteen, oo na nga e trese!

1. Lyza Labog, ang nanay ng pamilya.Haha! Nakatira siya sa Amparo, ngayon ay may anak na s’ya (for real), ulyanin, maharot pa sa bata,  s’ya ang nagpamana sa’min ng kanya-kanya naming nunal bilang tanda na Addamz kami, PofMyLyf ang tawag niya sa akin(‘di ko alam kung bakit), s’ya ang pinakamatanda, dating porn  star. Sensitive itong taong ‘to, mura ang isip pagdating sa sex at dahil sa sobrang curious niya nagkaanak tuloy ng ‘di oras. Pero hindi ko maalala kung porn star nga siya o may tipus lang ako. Pero etong kumare niya…

2. Nieva Bontogon, tiyahin ata ng mga bata. Mahilig sa Koreano, akalain mong Happy Birthday niya ang Happy New Year ng lahat, conservative itong babaeng ito at malamang kailangan niyang pag-aralan ang family planning, reproductive system at parts of the penis & vagina bago mag-asawa. Ang utak sa dating Biyaheng Delta Group sa Prin1. Muntikan na kami dating magkaroon ng relasyon at may video scandal pa kami pero hindi totoo ‘yung huling nabanggit. Nagtatrabaho daw s’ya ngayon sa Toy Kingdom ng SM Fairview kung saan siya  ang mascot ayon sa mga narinig ko. Pero etong pamangkin niya….

3. Ma.Lourdes Fortich, walking encyclopedia, kaututang-dila ko ‘pag may mga usapang pang-intelihente ang banat. Akala mo laging may balagtasan pwera na lang na nag-eenglish din kami. Pangga ni Marie Lyne, nursing na ang course niya ngayon sa hindi ko malamang eskwelahan niya. Madrama ang buhay dahil madalas umiiyak ‘pag nasa foodcourt ng Zab Town kami habang break. Hindi siya emo at lalong hindi siya lasing nung mga panahon na iyon o dahil siguro sa masakit lang ang tiyan niya sa mga hindi kanais-nais na pagkain tinitinda d’on. Pero etong pangga niya…

4. Marie Lyne Manlapaz, isa sa mga Addamz na nananatiling buhay sa St.Clare, masipag mag-aral sa sobrang sipag ay nagmumukhang manang(peace). Kaya kantyawan siya kapag blooming ang araw niya. Conservative rin pero may pillows siya. Witty, friendly at disiplinado kala mo galing kumbento pero hindi maaari yun dahil Iglesia ni Cristo ang religion niya.  Dati madalas silang nagkakadebatehan ng bhezt niyang si Adel kapag sinasapian ito ni Ely Soriano. Sinapian ba kamo? Nadedz na ba si Ely Soriano? At eto ang bhezt niya…

5. Adel Buitre II, opo the second siya. Wala akong masabi sa kanya. Mas bata s’ya sa amin pero mature mag-isip, katoto ko sa inuman at nagpapasalamat ako sa kanya dahil madalas niya akong isama sa mga session niya. Idol ko pagdating sa pakikisama at para sa kanya, “hindi bale nang plastik ‘wag lang tabla” na ang kabaligtaran nun ay ang prinsipyo ko kaya mahina ako sa proseso ng socializing. Dating tatak-babaero na si Jack na ang may hawak ng titulo na iyon ngayon magmula matali kay Weng, ang Mhine n’ya, hmm..pero ‘di rin. Engrande magpabirthday at adik sa DotA. Mahilig mangantiyaw at maingay parang babae, dahil siguro sa pagkain niya palagi ng buhay na mani.^^ Eto pang malupit…

6. Jackrey Buere, siya si Jakcass! Isa sa mga DotA masters, strategist. My best emo from Maligaya, sanay sa kalokohan, mahilig sa YouPorn pero YouJizz na siya ngayon, pasimuno ng Death Note at Flyleaf, alakero rin at bestfriend ni Vhoikz, naghahalikan pa sila. Praning din kapag nahahaluan na ng alkohol ang pag-iisip, suicidal ang trip. Babaero nang naturingan! Mabilis ang mga mata sa kahit anong yaman ng mga dalaga at magaganda. Cherry, Majell, Momo Chan, Chrystal,etc pero ngayon ay may Shine na siya. Dealer ng blade at may M-16 ang tatay niya. Nakupo. Ah eto…

7. Danilo Escario Jr., codename Vhoikz. Bestfriend ni Jakcass at DotA master ko rin. Tamang rakista, Horacio dela Costa ang kinalalagyan niya ngayon. Maloko talaga, wildfreak kapag nalalasing dati pero he already commited change. Malinaw ang mga pananaw niya, magaling din makisama, kahit saan mo dalhin, kahit sino pang kaharap swak siya, tinitingala ko pagdating sa mga inuman sessions saludo ako, mautak sa programming, lohika at mathematics. Past time niya ang pang-aasar na hayup sa patok ‘yung mga hirit at talagang mananapak kung kinakailangan. ‘Eto pa’ng isa…

8. Gene Paul Oropesa, a.k.a Patay na Kosang Lamig, Kosa for short. Ang tamang makulit, madalas ko nang ‘di nakakasama dahil minsan lang kaming sit-in sa klase nila. Siya sa Addamz boys ang ‘di kinaadikan ang DotA, napalaro na namin pero ‘di namin nahikayat. Sa Bagong Silang kung saan siya umuuwi masayang tumoma dahil maganda ang pwesto niya, welcome kami palagi at magaling mag-asikaso si Kosa ng mga bisita niya. Certified yow-yow pero alam kong emotional inside, may alagang palaka sa dibdib niya. Kinalalagyan ng..”Kokak-kokak”. Kasama sila Vhoikz at Jakcass bigtime trio sila mangtrip sa mga maisipang pagtripan noong unang panahon. Ayan na s’ya…

9. Rosemarie Ann Aquino, ang Bumbay, magpapa-56 ka? Sosyalera at mahilig maglakwatsa. Nakikitaan ng kaartehan pero mahal namin ‘yan. Madiskarte, kung isasali mo sa Survivor tiyak panalo to. Lapitin ng mga lalaki na D.O.M halos. Gaya kong nagbebenta ng laman (pork what I mean).  Cinderella naming ituring dahil palaging maaga kung umuwi, emo rin siguro dahil naglaslas na sya noon pero sa baba nga lang ang hiwa, alipin ng jukebox hits dahil sa mga banat na mga kanta niya pag nagvivideoke kami tipong tropa lang sila nila Tootsie Guevarra, Eva Eugenio at Joanne Joves.

10. Joanne Joves, lampayatot, heh. Dikit sila ni Rose kaya malamang alam mo na rin ang mga banat niya sa videoke at madalas din sa lakwatsa, adik sa YM! at Friendster, inaasar sa akin lagi ni AteLyz sa hindi ko malamang trip niya, ang resulta, ilang sa’kin palagi si Joanne pero sweet s’yang tao, mahiyain, painosente pero naughty rin, iyakin pa, nagkakahiyaan na nga lang talaga kami sa isa’t isa kala mo ex niya ako. ‘Di na napagpatuloy ang pakikibaka sa St.Clare mula nung lumipat sila ng bahay pero kapiling pa rin, byahera kasi. Yun ang banat eh…

11. John Paul Paat, sugo mula Shelterville, sinanay ng COSO, hinulma ng YFC, inspired by 3m. Dati rati’y tahimik at wala halos kibo kaya akala ko loner din siya gaya ko, yun pala nangingilala lang. Nung nakilala na kaming lahat, the rest is history! Malakas na kung mangtrip  at laging may bagong pakulo, matatawa ka sa mga punchlines at taglines niyang memorable kahit sa pagdeliver nito dahil talaga namang patok sa takillya. May lahing yow-yow at kontra emo pero s’ya si Emotera. Malakas na nuker ng DotA team namin lalo na pag Traxex at Razor gamit niya. Nagbabalik…

12. Patrick Glenn Talaga, eto katoto ko nung mga unang araw ko sa St.Clare dahil pareho kaming tahimik no’n at kami lang ang nag-uusap. Klik rin bumanat minsan kahit kami lang ang natatawa, ayus na tropa, naghihiraman pa kami ng Admission Slips, maagang nawalay sa piling ng Addamz. Certified dancer, napagtitripan pa nga dati dahil sa mga suot niyang makikintab. Taga-Malaria if I’m not mistaken kaya napalapit na rin sa iba na umuuwi  pa ng Bulacan at Caloocan dahil sa magkakasabay sila umuwi at iyon na ang bonding niya.

13. Malamang sino pa ba?!

Sarap alalahanin nung mga panahon na yon, sa ngayon ay 8 na lang ang natitira sa amin sa St.Clare. Pero hindi dito natapos ang pagsasamahan, gaya nga ng nabanggit ko PDO ang best buddies ko at kami-kami pa rin ang magkakasama pero ngayon nadagdagan pa kami as the years pass by parang Addamz extended ang nangyari.  At sila ang bida sa susunod kong post. Soon.

My New Damn Year. .?_?

“wala naman akong ipapasa eh..”, yan ang sabi ko sa sarili ko nung pagkagising ko kaninang umaga. meron kasi kaming assignment sa Autocad at Adobe Photoshop, this christmas vacation namin dapat tapusin at ayun sa awa ng Dios wala akong nagawa. may awa nga ang Dios ako lang ang walang ginagawa taliwas sa punto nung kasabihan. inabutan ako ng katamaran, alam kong mortal na kasalanan ang pagiging tamad pero kasi.. uhm.. ehh.. basta makasalanan ako. bleh.

new year’s resolution. hmm.. uso ba yun? patok pa rin nga pero ang tanong e kung epektibo ba? malamang hinde. kahit sabihin natin na ang katangi-tanging permanente sa mundo ay ang pagbabago, hindi lingid sa kaalaman nating lahat na ang pagbabago ay nasa tao pa rin. hindi napipilit. hindi nadidikta.

marami na akong mga ginawang mga listahan noong mga nakaraang bagong taon tunkol sa mga gusto kong baguhin kasama na yung mga formal themes at sulating pangwakas sa elementarya at hayskul na ginagawa namin tuwing pasukan ulit matapos ang bakasyon-engrande. at ayun sa awa pa rin ng Dios, mahirap tuparin, di ko magawa. tingin ko hindi pa ako handa sa mga pagbabago.

ngayon pa nga lang naiisip kong baguhin ang lifestyle ng pamumuhay ko dahil kung tatanungin mo sila Rizal, Einstein at da Vinci sasabihin nilang “wala kang patutunguhan anak!” dahil sa pangkaraniwan ang buhay ko kala mo hayskul pa rin. pumapasok, umaatend ng klase, makikinig at magsusulat (pero paglabas na ng room, magtatanong sa sarili “may natutunan ba’ko?”), tatambay, magdodota, uuwi na. kinabukasan ganun ulit.

iniisip ko ang magtrabaho na habang di pa graduate para may karanasan na ako kahit papaano at para masabi kong busy ako. dahil senseless sa akin kapag sinasabi mong busy habang nakahilata sa kama at nagbabasa lang ng libro. kaso sa tuwing iisipin ko yun, nakupow! inaatake ako ng SLOTH. eww.. ang haba ng pila sa SSS, NBI at ang layo ng barangay at city hall kahit isang sakay lang naman ako papunta sa mga yun. kaya hanggang pag-iisip na lang ang kalalagyan ko.

ngayon tinatamad nanaman akong pumasok at heto ako ngayon sa internet cafe nagsusulat na lang ng blog post. haha! geh

Listen and You’ll Soon be Heard. . .

hindi lang ikaw ang may karapatan!
kung anong masaya seyo sasamahan ka naman nyan kung hindi man,intindihin mo may mga pagkakataon…
…dapat intindihin mo kasi hindi mo malalaman
na ang mga bagay pala na ikinaliligaya
mo maaaring hindi na masaya para sa lahat…
…darating din sa gulong ng buhay mo na
kami na mismo ang pipigil ng saya na ito
maalis lamang ang pagkahibang dito..
…walang masama sa ganitong uri ng kasayahan, kahit ako man nasasaktan pag nalulungkot ako…
…pero INTINDIHIN mo rin ang mga nasa paligid mo,kung masira man nya ang kaligayahan mo dahil sa isa pa nyang kaligayahan, hayaan mo lang dahil balang araw, puwedeng bumaligtad ang mga pangyayari…

Let the CHASE bagin.

Sa gitna ng paghihirap sa paggawa ng Thesis at pagpasok ng OJT, may klase na rin ako ngayon for the second semester ngayong school year. At hindi ko akalaing graduating student na ako sa college, eh parang hangin lang akong nadala sa kinalalagyan ko ngayon. Parang ayoko pa ngang grumaduate dahil sayang nga naman ang baon. Saka iyong mga tropa mong kasama sa araw-araw. Pero naisip ko rin ang mga paghihirap ng aking mga magulang (pweh!..) kaya ninais ko na ring magtapos (whew!). Ayun at naisip ko pa ring maglaro ulit ng OL (Online) Game, matapos ang mahabang panahon sa pag-aaral(kuno) hehe. Haha, kahit casual game lang ‘to ay nakakaadik naman talaga.

Ang Grand Chase, isang nakakaaliw na laro ng KOG at pinublish ng Level-Up Games. Nasabi kong nakakaaliw dahil masaya siyang laruin. Parang Ragnarok yung graphic design niya at hindi gaya ng ibang nauusong online games na sobrang 3D (Three-Dimensional) kaya nakakabagot sa paningin. O siguro dahil sa kinahihiligan ko ang panunuod ng Anime kaya mas preferable sa akin ang mga not so 3D graphics.

Napakaganda ng storyboard, yung mga characters (dahil ang mga characters ay purong mga babae pa lamang), at dahil casual game siya napaka wholesome ng laro at non-violence ang pinaiiral. At gaya sa Ragnarok, ay ang chat system na pwede kang makipag messaging sa ibang characters online. Basta ang buong concept ay nakakaaliw. Una pa lang dito sa Pilipinas ang ganoong uri ng gameplay at napakasimple ng controls.

Mga babae pa lang ang mga characters sa Grand Chase, at ang kasalukuyan kong ginagamit ay ang ELESIS, swordsman yung character niya, dahil sa s’ya pa lang ang melee type at ang gusto kong character ay pangbakbakan talaga. LIRE, archer naman ito, mabilis ang attack speed at movement speed, mid-ranged at piercing damage. At ang ARME, magician naman yun, ang lakas ng combo attack pag na-cast kasama pa ang aerial attack niya, long-ranged, may dash-through na pangdepensa niya at malakas na mga spells. Elesis – ito ang gamit kong character sa laro Wee…

Sa ngayon ang Grand Chase ay under improvement pa. Dadagdagan pa kasi ng mga male characters. Ang LASS, isang assassin siguro. RYAN, beastmaster siguro. RONAN, paladin/crusader type ang hitsura niya. Isa pa, wala rin silang Trading System at Item Mall para sa mga items na nabibili lang kapag cash ang value. Kaya abangan kapag nadagdag na yang mga ‘yan. =D

Click ninyo na lang ang link na ‘to sa baba para matingnan ang site ng GC.

CLICK mo Dito!

Geh PeaceOut!

My Atrophy : Unravel the Greatest Pain Inside

I’ve been wondering. Why I’m very emotional this past few days.

I had this eerie feeling of being lonely day by day. Its irrational as they say, but I can’t help it. My motivation to hold on is actually the one who is unleashing me away. My family.

I owe them a lot, whatever aspect I consider to, they are the ones there for me. However, the more I get attached to them, its more frequent that I’m prone to be misunderstood, frequently misjudged, criticized, it’s my mishap as my life gets get ruined slowly.

Wherein our house where we revolve each other, we talk each other once in a while, we see each other everyday and funny may it seemed that I can’t help but to cry for it. I don’t know why i’m a willing and sacrificial victim of my own denial.

That is my greatest ATROPHY, there’s more. And I don’t want to talk about it yet.

Sun of a Beach!

Nung sabado lang. Oct 25 nga un. Naglanguyan kami pero pool lang naman! haha

Maganda ang panahon nung araw na yun, tumalab pala yung sundance na ginawa ko inspired by Sarah G.

Umagang yun, ang aga kong gumising para dito..uyy excited. Pero di nga tumagal ng 3 oras yung tulog ko dahil naglaro pa ako ng kinaaadikang online game ko. Kawawa naman, naisip ko tuloy na wag na mag swimming kasi puyat ako. Well, di naman daw totoo yung belief na yun.

Nagluto nako ng tokang pagkain ko, nag almusal, hinalikan yung mga tuta at mga bagong silang na mga kuting to bid goodbye. Ang aga pa nun, text text na sa mga kasama ko. Sumundo pa ako ng isang kargahin, si JAYA, ang resident babaeng katoto ko. Masarap kakwentuhan yun, may inarte lang talaga pag inatake ng topak.

At ayun nga, byahae na sa BULACAN, nag antayan, and as usual, nothing beats the Filipino time. Ayus lang naman kung malakas ang iyong nasyonalismo, pati ba naman yung Filipino Time na tinatawag eh inadopt din.

Yung mga Kastila nagpasimuno nyan. Pati kami ngayon napeperwisyo. Nasobrahan ata sila ng yabang di na marunong magbasa ng oras kaya late. “I hate late, You are late, well then I hate You.” Damn!

Hindi pa kami nababasa ng Chlorine sa tubig ng swimming pool eh, na-sun burn na kaagad kami. Bumyahe pa kami ng dalawang jeep pa matapos naming mag-bus papuntang BULACAN. Ang haba din nung byahe, pagdating namin dun wala pa yung iba naming mga kasama, pasado alas-nueve na. PINOY talaga. Mataas na yung araw, nagugutom na kami.

Pagdating nila nagmadali na kaming kumaen at matapos ang lahat ng hirap. Nadadaan naman pala sa maBOTEng usapan yan. Si Dingdong Dantes ang pinatos namin. Litro pa, sayang nga lang at may nabasag na isa, 2 na lng tuloy. Pero anjan naman yung RedHorse  at rumesbak sa mga basag na kaisaipan ng mga nahumaling sa lasa ni Dingdong. Well, di naman ganung ka-basag.

Hala, naglabasan na ng kulit. Sumasayaw ng naka-briefs hanggang maghubad na nakikita ng mga nanay at mga batang nag tatampisaw sa kiddie pool na malapit lang sa aming cottage. Tinatakpan nila ang mga mata ng kanilang mga anak, pero sila naman yung mga nag-eenjoy (yung mga nanay haa ^^).

Nagbibiruan na, buti at walang naging  pikunan gaya nung nakaraang languyan namin. Masaya, sobrang saya. kahit kaunti lang kami, (mga 13 lang ata kami), masaya talaga. Sabi nga ni Adel, “ang saya ko”, sabi ko naman “eh ano?!”.

Naging masaya sa parte ko dahil maraming BASANG BABAE sa paligid. Kaya kami suki ng mga languyan ng mga kakilala namin, basta magkakasama kaming tropa. Yun ang isa sa mga bagay na talagang inaabangan namin, makakita ng maraming babaeng basa. ‘Lam mo yun, pag basa sila, kitang kita mo yung pigura ng katawan nila, bakat pa. Di ba?! Di naman masyadong mahalaga sa amin yung face value ng isang babae. <-Asa!.. Basta maganda yung katawan, lalo na yung pwet. May nabasa kasi akong artikulo sa isang men’s magazine dati na pag maganda ang pagkakaumbok ng pwet ay maganda rin ang porma ng kanyang seashell. No flaws! (You know what to do dba?)

PERO, syempre dahil loser ako, ako naman yung kumontra sa saya namin. Umiyak nanaman ako, haha bading. It’s part of my temporary process to feel free from emptiness I feel. Parang maysakit ako na nagwala at tinurukan lang nila ng pampakalma para huminto pansamantala. Masakit sa’kin ang pagiyak ko don sa venue namin. Nakakahiya man sa mga kasama ko, wala akong magagawa. I’m me, I’m not all of you. Walang pakialaman for short. beh

Over-all masaya. Most of the time nasa pool side lang kami. D kami masyadong basa. Pero okay lang, nag-inuman naman kami, sayawan, kulitan, videoke, asaran , nag-emote, uminom ulit. Banlaw na!

hahahaha… its been a long time. pero maraming salamat sa sarili ko, kung wala ako. hindi kayo mapapanis. haha.

A Series of not so FORTUNATE Events

haha..

nakapagblog din sa wakas.. it’s been a long time.. ayun, wala pa ring nagcocomment. pero ok lang it’s my hobby and i’m enjoying expressing myself. wa ko pake kung mayroong nakikialam sa buhay ko. pro kung meron then pabor. salamat.

and the reason why my enjoyment had been interfered at so much time because of the damn THESIS! ang hirap kaya, sangkatutak na oras ang nasayang sa kakaisip ng proposal, paggawa ng rough drafts at i-encode to be our thesis documents, pagdrawing ng mga diagrams at flowcharts, pag-kalkula ng mga dapat ikalkula, at ang higit sa lahat ang paggawa ng SYSTEM PROGRAM!. ikaw ba namang gagawa ng sistemang babago sa kinagisnang sistema na ginagamit sa pangkasalukuyan, haayy ang lalim, in short, its a NIGHTMARE.

may mga pagkakataong natatagpuan namin ang aming mga sarili sa bahay nila RAYMOND VINCENT D. TAN at kumakain ng masarap na ulam, delisciouso!. may mga pagkakataong nakaratay lang kami sa bahay nila, nakatunganga, magdodota na lang habang may ka-chat sa Camfrog. may mga pagkakataong nahuhuli sa pasahan ng mga programs at documents, mas madalas ang pagakakataong naiinggit kami sa ganda ng mga gawa ng iba. how envious of me ^^. mas maraming pagkaktaon pa na nagdodota lang kaming magkakasama, haay, dota, di ka matiis. at etong malupet, sa gitna ng aming masusing paggawa ay nagkaroon pa ng hindi ko malaman kung hidwaan ba o isyu lang, may paki ako kasi involved kami. may lumipat sa grupo namin para saluhan kami sa iniinom naming lason. itago na lang natin siya sa pangalang JAYSON A. GONZALES. tinanggap namin siya sa grupo namin, di ko alam pero binubugaw nanaman kami ng isyu dahil doon. haay, bahala na, siya ang lumapit, wala kaming dahilang tumanggi at okey naman daw sa pinanggalingan niya.(i hope so..)

sa kabilang banda, ang laking adjustment para sa amin yung ginagawa namin ngayon. syempre, mga isip bata pa kami nung panahon na yun tapos bigla na lang na inenroll namin ang subject na Thesis1 mula sa kawalan at tapos nun parang wala lang sa amin tapos pa-lie low, lie low pang nalalaman, di gaya ng mga nauna naming subjects na kahit di ka pumasok sa subject ay oks lang kasi makakbawi ka naman agad, magmula non. HELL pare, HELL! pero , dito nagsimula ang pagkusa namin, naging initiative tapos naging straightforward pa ang mga ginagawa namin. today, we’re aiming to the true goal of passing this course.

sa ngayon, ang paglalakbay at pakikibaka namin sa pangarap namin (naks, senti) ay di pa matatapos sa ganitong kabilis na panahon lamang. hanggang susunod na semester pa kami maghihirap, mag-iisip, magsisikap, magdodrowing, magpupuyat, magpoprogram, magdodota at mag-cacamfrog. haha!

geh im outta here..

Strangling Truth

I know its painful, I don’t want to feel it anymore. I want to strangle myself to death rather. How come its taking over me? I can’t withstand this anymore.

I admit my mistake, I admit my confession as true, I admit I did what it is right now. Yet I want to be blamed no more. The damage has been done. I know, I did the damage. We involved here, many have been affected, the impact is intense and creating an aftershock still for this time.

I present my sorries as generalized. I thought I already knew. I thought I can. Yet the continuous accusation and mishaps render me as already enough. I’m taking every piece of it. I swallow every part of it. I can’t handle no more. I’m also fragile, the sensitivity is too high even my pride conquers it wholeheartedly. Now its broken.

Harshly, the solidity of our content liquidizes as time passes by. The bond preferred as forever is already taking its branch-like paths now. I thought it’s nothing, I thought this is one of those we can surpass, I’m resisting verbally and physically to it. I guessed wrong.

I don’t want to speak no more, as my silence commits its surrender to this endless sorrow. I hate this, however I can’t hold its mentality. I don’t care. I don’t mind.

NAGSASAWA na ako pota!

It’s Pessimistic Yet Knowledgeable

WE’RE SORRY.

Nakakahiya kami. Ipinaintindi nila sa’min na mga bata pa nga kami kung mag-isip. O siguro talagang ‘di namin iniintindi ang mga sinasabi nila sa amin.

How shameful. Dapat nagkaroon kami ng consideration nung mga times na umaangal kami sa mga bagay na wala namang may gustong mangyari. Its because, it all affects us in a way that we became irritating to them. Tama nga sila, we should be thankful to their efforts but we didn’t appreciate. ‘Di nila iniinsist sa amin ang mga good deeds nila to support us, to guide us, to teach us. However, ang mga pessimistic things lang ang napupuna. Tatlong Mata nga kung sabihin nila. Walang perpekto at alam naming lahat yun. Pero make damn sure to take time appreciate things. ‘Di lahat andiyan, ‘di lahat available at all times. I understand, but the damage has been done.

At nangyari na nga ang kinakatakot ko. We’re nourished yet dependent still. ‘Di namin kaya kung wala silang mga gagabay sa amin. We thought alam na namin ang lahat pero wala pa pala ito sa dapat naming malaman at akala namin may kahahantungan na kami but there’s nothing for us na dapat kalagyan yet, as I’m saying.

from our hearts our deepest apologies

An Epic Battle p.2 (Sept 17)

Wahh.. We had a not so good battle for me last night. ‘Di ko rin iisiping mananalo kami kagabi dahil sa kawalan ng teamwork and coordination. Eventhough full packed talaga ang heroes namin. Nagkataon lang na di kabisado ng ibang kasama ko yung allocated hero nila since -arsp ang mode namin.  Yah, yah, natalo kami kagabi. But it’s a nice game though, 55 mins at least natapos ang laban. Pinahirapan din namin sila kahit papaano. Hehe.

So, this is the match-up.

My team, scourge:  Sven the Rouge Knight , Razor the Lightning Reverant , Rikimaru the Stealth Assasin , Tiny the Stone Giant , Ish`kafel the Dark Seer. VS. the sentinel: Rhasta the Shadow Shaman , Shendelzare Silkwood the Vengeful Spirit , Knight Davion the Dragon Knight , Anub`seran the Nerubian Weaver , Dirge the Undying

—–  VS. —–

Come to think of it, advantage namin yung invinsibility ni Riki, stunners pa sila Tiny at Sven, may Int typ supporter kami, Ish`kafel. Nuker pa namin si Razor. However, talo kami sa push (because of Rhasta and Dirge’s skills), talo rin kami sa clash since may stunners din sila, Davion at Venge, with the help of Weaver bilang nuker nila. Multiple hits pa ang Forked Lightning at Serpent Wards ni Rhasta, Makunat pa si Knight Davion, panggulo ang zombies ni Dirge with good support of Venge and Weaver. Wala kami nakain talaga.

Sala kasi e. ‘Di ko na maalala ng maayos yung mga happenings since talo naman kami, paulit-ulit nakikill, mabilis na-push, talo sa item build at above all that sa mga players itself. ’Di ko kayang talunin sila Vhoiks at Jakcass, lalo na magkasama pa sila sa isang team. HAHAHA

Pweh, I’m outta here.