They Woke Me Up When September Came!

Sa tropa kong nagparanas sa’kin ng hayskul ulit.

Sa tropa kong nagpasiklab ng temang “Rakista”.

Sa tropa kong nagsabi sa’kin na hindi masamang umiyak.

Sa tropa kong naniwalang kaya ko.

Sa tropa kong nagpamalas ng galing ko noong cramming na ang grupo namin.

Sa tropa kong nagbahagi sa’kin ng kanilang mga pangarap.

Sa tropa kong nagpaalala sa’kin na hindi na kami mga bata.

Sa tropa kong tumanggap sa mga kahinaan at pagkakamali ko.

Sa tropa kong sumabay sa mga trip ko.

Sa tropa kong walang humpay ngumiti, bumungisngis, tumawa at humalakhak.

Sa tropa kong nagparanas ng overnight para sa alak at DotA.

Sa tropa kong dramatic actor, balat-sibuyas  at sa mga hindi.

Sa tropa kong dinulugan ko ng mga payo.

Sa tropa kong binigyan ko ng mga payo.

Sa tropa kong pinapasalamatan ko. Sana ‘di ito ang huli.

ala-ala ng mga kadramahan

“men bid farewells in silence”
masakit ang mga pamamaalam..
na tipong malabo ang pagbabalik.
pero ang paghingi ng tawad..
ang isang paraan ng pamamaalam.
nakakagaan ng mga saloobin sa buhay.
I’M SORRY sa inyo..para sa lahat!
kahit hindi literal na tahimik,
ang paalam na ito ay magaan sa loob.
…
“if I die, my dreams wouldn’t”
masarap tantuhin ang kahalagahan mo,
sa mga nakakakilala sa’yo.
ang mga ala-ala mo, maging mga pangarap mo noong nabubuhay ka.
mas masarap tantuhin kung pinapahalagahan nila
ang mga pangarap mo sa buhay nila,
kung paano ito tumatak, nakaambag, nagpalinaw.
….
may mga bagay na hindi mo rin masasakripisyo…
isipin mong sinakripisyo ka di ba?
pero magagawa mo pa bang mamili?
mahal mo ang ginagawa mo..
mahalaga sa’yo ang mga taong nakapalibot dito..
dun mo nararanasan ang lubos na ligaya..
ang kasarapan ng mabuhay at ng hindi..
ang dahilan mong magpatuloy sa araw-araw..
tro”P”ang soli”D” t”O”
….
panahon ng pagninilay-nilay..
takte yan! i caught myself teary-eyed
and then cried all of a sudden,
yet i can’t cry out loud!
…
i hate my self,i don’t like the way i act at this times..
yet it’s me and i’m longing for openness and honesty..
someone who can get along with me and my pride..
many had misjudged, misinterpreted and misunderstood the real me..
i loved her all along but i’m far away, far away to be loved..
indeed i say i’m mature enough to know but so childish as to act..
when it will be taken realistically? i don’t know..
its for me to find out sooner as i bleed more. :’(

WalkapaloozA: alay-lakad para sa mahal na araw? o katuwaang walk trip lang?

Mahal na Araw. April 09 , huwebes santo. Gaya lang nung nakaraang taon, napagusapan naming magkakasamang mag-lakad ulit papuntang Grotto Shrine sa may San Jose del Monte, Bulacan.  Pangalawang beses ko na itong pagkakataon na kasama sila Jakcass, Vhoikz at Charlie sa lakarang ito pero mas marami kami ngayon, iba namang mga kasama.

Nagsimula kami ng 8pm sa SM Fairview at nilakad ang kahabaan ng Quirino Highway, natahak namin mula Lagro maingay kami sa tinatahak naming daan. Dito ko nalaman na nakakabuang pala ang pinagsama-samang halakhak nila Lindsay, Pau at ang bacon kong si Arlene…sobrang matindi. At hanggang nasa Caloocan na kami at sa lahat ng pagod namin nakarating na kami ng Bulacan. Welcome to the City of San Jose del Monte!!

Malaking simbahan, stations of the cross, dambanang panalanginan, mga deboto, ilaw ng mga kandila, ingay ng mga dumarayo, malamig na hangin, mga bote ng tubig naming wala ng laman, mga pagod na paa, gutom na sikmura at tumatagaktak na pawis.

‘Yan ang mga inabutan namin sa pagdating namin doon nang alas-onse na ng gabi. Pumasok agad kami ng simbahan, nagpahinga, nanahimik, tumambay, wala lang. Pagkalabas, naglakad-lakad at sumama sa daloy ng ‘di magkamayaw na mga tao. Nagpatuloy kami sa paglalakad kahit nagka-paltos na sa paa ang ilan sa mga kasama namin. Naging maingay kami sa kulitan, kantyawan, kwentuhan at tawanan, ‘di na nakapagdasal. Nakahanap kami ng “chill spot” namin para makaranas umupo at magpahinga.

3am na napagkasunduang umuwi. Bago yun minarapat na naming kumain dahil hindi na kaya ng mga gutom naming sikmura ang kumukulong ingay nito. Plain lugaw ang nagpatahimik sa dumudulog naming tiyan dahil sa kawalang hapunan at pagod na rin.

Sa gitna ng aming pagkain… ten-tenenenn… si Nicole! Kahawig ni Cindy Kurleto, seksi, bagay sa kanya ang puti nyang damit at mukhang bigtym! Hahaha, at nakalibre sana ng lugaw. Sayang at hinayaan ni Charlie ang oportunidad. Haayy. .

P.S. ~ si Nicole ay isang BAKLA!!

..pissed out

From roots…

Ako ay isa sa Pretzels, PDO (Pretzels-Dota Organization). I’m proud about it. Sila ang “dabest” buddies ko ngayong college life ko kasama ang mga Knick-Knacks, ang female counterpart ng Pretsels. Pero in Addamz Family where it truly started. First year kami sa St.Clare College nang mabuo ito, namayagpag kami noong kapanahunan namin at isinasabuhay namin ngayong hindi na kami kumpleto.

Mahilig sa mga lakaran ang Addamz, kahit saan mo dalhin oks pa rin. London Gin with Lime ang favorite bevarage na nagpapatumba sa  lahat na tinutungga ko raw habang hinihiyaw ang ngalan ng nakaraan, pero hindi ko na maalala. At parang Gin-Lime, sakto ang halo namin, iba-ibang ugali, kanya-kanyang trip at kanya-kanyang basagan ng trip. Gusto ko silang ipakilala nang nakakunot ang noo este nakataas pala! ^^

Kung ang America ay may 13 original states, ang Black Zodiac ay may 13 signs, ang Pilipinas may 13 presidents pwera si Gloria, ang mga empleyado may 13th month pay, ang Addamz nagsimula rin sa labintatlo,tama ka thirteen, oo na nga e trese!

1. Lyza Labog, ang nanay ng pamilya.Haha! Nakatira siya sa Amparo, ngayon ay may anak na s’ya (for real), ulyanin, maharot pa sa bata,  s’ya ang nagpamana sa’min ng kanya-kanya naming nunal bilang tanda na Addamz kami, PofMyLyf ang tawag niya sa akin(‘di ko alam kung bakit), s’ya ang pinakamatanda, dating porn  star. Sensitive itong taong ‘to, mura ang isip pagdating sa sex at dahil sa sobrang curious niya nagkaanak tuloy ng ‘di oras. Pero hindi ko maalala kung porn star nga siya o may tipus lang ako. Pero etong kumare niya…

2. Nieva Bontogon, tiyahin ata ng mga bata. Mahilig sa Koreano, akalain mong Happy Birthday niya ang Happy New Year ng lahat, conservative itong babaeng ito at malamang kailangan niyang pag-aralan ang family planning, reproductive system at parts of the penis & vagina bago mag-asawa. Ang utak sa dating Biyaheng Delta Group sa Prin1. Muntikan na kami dating magkaroon ng relasyon at may video scandal pa kami pero hindi totoo ‘yung huling nabanggit. Nagtatrabaho daw s’ya ngayon sa Toy Kingdom ng SM Fairview kung saan siya  ang mascot ayon sa mga narinig ko. Pero etong pamangkin niya….

3. Ma.Lourdes Fortich, walking encyclopedia, kaututang-dila ko ‘pag may mga usapang pang-intelihente ang banat. Akala mo laging may balagtasan pwera na lang na nag-eenglish din kami. Pangga ni Marie Lyne, nursing na ang course niya ngayon sa hindi ko malamang eskwelahan niya. Madrama ang buhay dahil madalas umiiyak ‘pag nasa foodcourt ng Zab Town kami habang break. Hindi siya emo at lalong hindi siya lasing nung mga panahon na iyon o dahil siguro sa masakit lang ang tiyan niya sa mga hindi kanais-nais na pagkain tinitinda d’on. Pero etong pangga niya…

4. Marie Lyne Manlapaz, isa sa mga Addamz na nananatiling buhay sa St.Clare, masipag mag-aral sa sobrang sipag ay nagmumukhang manang(peace). Kaya kantyawan siya kapag blooming ang araw niya. Conservative rin pero may pillows siya. Witty, friendly at disiplinado kala mo galing kumbento pero hindi maaari yun dahil Iglesia ni Cristo ang religion niya.  Dati madalas silang nagkakadebatehan ng bhezt niyang si Adel kapag sinasapian ito ni Ely Soriano. Sinapian ba kamo? Nadedz na ba si Ely Soriano? At eto ang bhezt niya…

5. Adel Buitre II, opo the second siya. Wala akong masabi sa kanya. Mas bata s’ya sa amin pero mature mag-isip, katoto ko sa inuman at nagpapasalamat ako sa kanya dahil madalas niya akong isama sa mga session niya. Idol ko pagdating sa pakikisama at para sa kanya, “hindi bale nang plastik ‘wag lang tabla” na ang kabaligtaran nun ay ang prinsipyo ko kaya mahina ako sa proseso ng socializing. Dating tatak-babaero na si Jack na ang may hawak ng titulo na iyon ngayon magmula matali kay Weng, ang Mhine n’ya, hmm..pero ‘di rin. Engrande magpabirthday at adik sa DotA. Mahilig mangantiyaw at maingay parang babae, dahil siguro sa pagkain niya palagi ng buhay na mani.^^ Eto pang malupit…

6. Jackrey Buere, siya si Jakcass! Isa sa mga DotA masters, strategist. My best emo from Maligaya, sanay sa kalokohan, mahilig sa YouPorn pero YouJizz na siya ngayon, pasimuno ng Death Note at Flyleaf, alakero rin at bestfriend ni Vhoikz, naghahalikan pa sila. Praning din kapag nahahaluan na ng alkohol ang pag-iisip, suicidal ang trip. Babaero nang naturingan! Mabilis ang mga mata sa kahit anong yaman ng mga dalaga at magaganda. Cherry, Majell, Momo Chan, Chrystal,etc pero ngayon ay may Shine na siya. Dealer ng blade at may M-16 ang tatay niya. Nakupo. Ah eto…

7. Danilo Escario Jr., codename Vhoikz. Bestfriend ni Jakcass at DotA master ko rin. Tamang rakista, Horacio dela Costa ang kinalalagyan niya ngayon. Maloko talaga, wildfreak kapag nalalasing dati pero he already commited change. Malinaw ang mga pananaw niya, magaling din makisama, kahit saan mo dalhin, kahit sino pang kaharap swak siya, tinitingala ko pagdating sa mga inuman sessions saludo ako, mautak sa programming, lohika at mathematics. Past time niya ang pang-aasar na hayup sa patok ‘yung mga hirit at talagang mananapak kung kinakailangan. ‘Eto pa’ng isa…

8. Gene Paul Oropesa, a.k.a Patay na Kosang Lamig, Kosa for short. Ang tamang makulit, madalas ko nang ‘di nakakasama dahil minsan lang kaming sit-in sa klase nila. Siya sa Addamz boys ang ‘di kinaadikan ang DotA, napalaro na namin pero ‘di namin nahikayat. Sa Bagong Silang kung saan siya umuuwi masayang tumoma dahil maganda ang pwesto niya, welcome kami palagi at magaling mag-asikaso si Kosa ng mga bisita niya. Certified yow-yow pero alam kong emotional inside, may alagang palaka sa dibdib niya. Kinalalagyan ng..”Kokak-kokak”. Kasama sila Vhoikz at Jakcass bigtime trio sila mangtrip sa mga maisipang pagtripan noong unang panahon. Ayan na s’ya…

9. Rosemarie Ann Aquino, ang Bumbay, magpapa-56 ka? Sosyalera at mahilig maglakwatsa. Nakikitaan ng kaartehan pero mahal namin ‘yan. Madiskarte, kung isasali mo sa Survivor tiyak panalo to. Lapitin ng mga lalaki na D.O.M halos. Gaya kong nagbebenta ng laman (pork what I mean).  Cinderella naming ituring dahil palaging maaga kung umuwi, emo rin siguro dahil naglaslas na sya noon pero sa baba nga lang ang hiwa, alipin ng jukebox hits dahil sa mga banat na mga kanta niya pag nagvivideoke kami tipong tropa lang sila nila Tootsie Guevarra, Eva Eugenio at Joanne Joves.

10. Joanne Joves, lampayatot, heh. Dikit sila ni Rose kaya malamang alam mo na rin ang mga banat niya sa videoke at madalas din sa lakwatsa, adik sa YM! at Friendster, inaasar sa akin lagi ni AteLyz sa hindi ko malamang trip niya, ang resulta, ilang sa’kin palagi si Joanne pero sweet s’yang tao, mahiyain, painosente pero naughty rin, iyakin pa, nagkakahiyaan na nga lang talaga kami sa isa’t isa kala mo ex niya ako. ‘Di na napagpatuloy ang pakikibaka sa St.Clare mula nung lumipat sila ng bahay pero kapiling pa rin, byahera kasi. Yun ang banat eh…

11. John Paul Paat, sugo mula Shelterville, sinanay ng COSO, hinulma ng YFC, inspired by 3m. Dati rati’y tahimik at wala halos kibo kaya akala ko loner din siya gaya ko, yun pala nangingilala lang. Nung nakilala na kaming lahat, the rest is history! Malakas na kung mangtrip  at laging may bagong pakulo, matatawa ka sa mga punchlines at taglines niyang memorable kahit sa pagdeliver nito dahil talaga namang patok sa takillya. May lahing yow-yow at kontra emo pero s’ya si Emotera. Malakas na nuker ng DotA team namin lalo na pag Traxex at Razor gamit niya. Nagbabalik…

12. Patrick Glenn Talaga, eto katoto ko nung mga unang araw ko sa St.Clare dahil pareho kaming tahimik no’n at kami lang ang nag-uusap. Klik rin bumanat minsan kahit kami lang ang natatawa, ayus na tropa, naghihiraman pa kami ng Admission Slips, maagang nawalay sa piling ng Addamz. Certified dancer, napagtitripan pa nga dati dahil sa mga suot niyang makikintab. Taga-Malaria if I’m not mistaken kaya napalapit na rin sa iba na umuuwi  pa ng Bulacan at Caloocan dahil sa magkakasabay sila umuwi at iyon na ang bonding niya.

13. Malamang sino pa ba?!

Sarap alalahanin nung mga panahon na yon, sa ngayon ay 8 na lang ang natitira sa amin sa St.Clare. Pero hindi dito natapos ang pagsasamahan, gaya nga ng nabanggit ko PDO ang best buddies ko at kami-kami pa rin ang magkakasama pero ngayon nadagdagan pa kami as the years pass by parang Addamz extended ang nangyari.  At sila ang bida sa susunod kong post. Soon.

Listen and You’ll Soon be Heard. . .

hindi lang ikaw ang may karapatan!
kung anong masaya seyo sasamahan ka naman nyan kung hindi man,intindihin mo may mga pagkakataon…
…dapat intindihin mo kasi hindi mo malalaman
na ang mga bagay pala na ikinaliligaya
mo maaaring hindi na masaya para sa lahat…
…darating din sa gulong ng buhay mo na
kami na mismo ang pipigil ng saya na ito
maalis lamang ang pagkahibang dito..
…walang masama sa ganitong uri ng kasayahan, kahit ako man nasasaktan pag nalulungkot ako…
…pero INTINDIHIN mo rin ang mga nasa paligid mo,kung masira man nya ang kaligayahan mo dahil sa isa pa nyang kaligayahan, hayaan mo lang dahil balang araw, puwedeng bumaligtad ang mga pangyayari…

Sun of a Beach!

Nung sabado lang. Oct 25 nga un. Naglanguyan kami pero pool lang naman! haha

Maganda ang panahon nung araw na yun, tumalab pala yung sundance na ginawa ko inspired by Sarah G.

Umagang yun, ang aga kong gumising para dito..uyy excited. Pero di nga tumagal ng 3 oras yung tulog ko dahil naglaro pa ako ng kinaaadikang online game ko. Kawawa naman, naisip ko tuloy na wag na mag swimming kasi puyat ako. Well, di naman daw totoo yung belief na yun.

Nagluto nako ng tokang pagkain ko, nag almusal, hinalikan yung mga tuta at mga bagong silang na mga kuting to bid goodbye. Ang aga pa nun, text text na sa mga kasama ko. Sumundo pa ako ng isang kargahin, si JAYA, ang resident babaeng katoto ko. Masarap kakwentuhan yun, may inarte lang talaga pag inatake ng topak.

At ayun nga, byahae na sa BULACAN, nag antayan, and as usual, nothing beats the Filipino time. Ayus lang naman kung malakas ang iyong nasyonalismo, pati ba naman yung Filipino Time na tinatawag eh inadopt din.

Yung mga Kastila nagpasimuno nyan. Pati kami ngayon napeperwisyo. Nasobrahan ata sila ng yabang di na marunong magbasa ng oras kaya late. “I hate late, You are late, well then I hate You.” Damn!

Hindi pa kami nababasa ng Chlorine sa tubig ng swimming pool eh, na-sun burn na kaagad kami. Bumyahe pa kami ng dalawang jeep pa matapos naming mag-bus papuntang BULACAN. Ang haba din nung byahe, pagdating namin dun wala pa yung iba naming mga kasama, pasado alas-nueve na. PINOY talaga. Mataas na yung araw, nagugutom na kami.

Pagdating nila nagmadali na kaming kumaen at matapos ang lahat ng hirap. Nadadaan naman pala sa maBOTEng usapan yan. Si Dingdong Dantes ang pinatos namin. Litro pa, sayang nga lang at may nabasag na isa, 2 na lng tuloy. Pero anjan naman yung RedHorse  at rumesbak sa mga basag na kaisaipan ng mga nahumaling sa lasa ni Dingdong. Well, di naman ganung ka-basag.

Hala, naglabasan na ng kulit. Sumasayaw ng naka-briefs hanggang maghubad na nakikita ng mga nanay at mga batang nag tatampisaw sa kiddie pool na malapit lang sa aming cottage. Tinatakpan nila ang mga mata ng kanilang mga anak, pero sila naman yung mga nag-eenjoy (yung mga nanay haa ^^).

Nagbibiruan na, buti at walang naging  pikunan gaya nung nakaraang languyan namin. Masaya, sobrang saya. kahit kaunti lang kami, (mga 13 lang ata kami), masaya talaga. Sabi nga ni Adel, “ang saya ko”, sabi ko naman “eh ano?!”.

Naging masaya sa parte ko dahil maraming BASANG BABAE sa paligid. Kaya kami suki ng mga languyan ng mga kakilala namin, basta magkakasama kaming tropa. Yun ang isa sa mga bagay na talagang inaabangan namin, makakita ng maraming babaeng basa. ‘Lam mo yun, pag basa sila, kitang kita mo yung pigura ng katawan nila, bakat pa. Di ba?! Di naman masyadong mahalaga sa amin yung face value ng isang babae. <-Asa!.. Basta maganda yung katawan, lalo na yung pwet. May nabasa kasi akong artikulo sa isang men’s magazine dati na pag maganda ang pagkakaumbok ng pwet ay maganda rin ang porma ng kanyang seashell. No flaws! (You know what to do dba?)

PERO, syempre dahil loser ako, ako naman yung kumontra sa saya namin. Umiyak nanaman ako, haha bading. It’s part of my temporary process to feel free from emptiness I feel. Parang maysakit ako na nagwala at tinurukan lang nila ng pampakalma para huminto pansamantala. Masakit sa’kin ang pagiyak ko don sa venue namin. Nakakahiya man sa mga kasama ko, wala akong magagawa. I’m me, I’m not all of you. Walang pakialaman for short. beh

Over-all masaya. Most of the time nasa pool side lang kami. D kami masyadong basa. Pero okay lang, nag-inuman naman kami, sayawan, kulitan, videoke, asaran , nag-emote, uminom ulit. Banlaw na!

hahahaha… its been a long time. pero maraming salamat sa sarili ko, kung wala ako. hindi kayo mapapanis. haha.

A Series of not so FORTUNATE Events

haha..

nakapagblog din sa wakas.. it’s been a long time.. ayun, wala pa ring nagcocomment. pero ok lang it’s my hobby and i’m enjoying expressing myself. wa ko pake kung mayroong nakikialam sa buhay ko. pro kung meron then pabor. salamat.

and the reason why my enjoyment had been interfered at so much time because of the damn THESIS! ang hirap kaya, sangkatutak na oras ang nasayang sa kakaisip ng proposal, paggawa ng rough drafts at i-encode to be our thesis documents, pagdrawing ng mga diagrams at flowcharts, pag-kalkula ng mga dapat ikalkula, at ang higit sa lahat ang paggawa ng SYSTEM PROGRAM!. ikaw ba namang gagawa ng sistemang babago sa kinagisnang sistema na ginagamit sa pangkasalukuyan, haayy ang lalim, in short, its a NIGHTMARE.

may mga pagkakataong natatagpuan namin ang aming mga sarili sa bahay nila RAYMOND VINCENT D. TAN at kumakain ng masarap na ulam, delisciouso!. may mga pagkakataong nakaratay lang kami sa bahay nila, nakatunganga, magdodota na lang habang may ka-chat sa Camfrog. may mga pagkakataong nahuhuli sa pasahan ng mga programs at documents, mas madalas ang pagakakataong naiinggit kami sa ganda ng mga gawa ng iba. how envious of me ^^. mas maraming pagkaktaon pa na nagdodota lang kaming magkakasama, haay, dota, di ka matiis. at etong malupet, sa gitna ng aming masusing paggawa ay nagkaroon pa ng hindi ko malaman kung hidwaan ba o isyu lang, may paki ako kasi involved kami. may lumipat sa grupo namin para saluhan kami sa iniinom naming lason. itago na lang natin siya sa pangalang JAYSON A. GONZALES. tinanggap namin siya sa grupo namin, di ko alam pero binubugaw nanaman kami ng isyu dahil doon. haay, bahala na, siya ang lumapit, wala kaming dahilang tumanggi at okey naman daw sa pinanggalingan niya.(i hope so..)

sa kabilang banda, ang laking adjustment para sa amin yung ginagawa namin ngayon. syempre, mga isip bata pa kami nung panahon na yun tapos bigla na lang na inenroll namin ang subject na Thesis1 mula sa kawalan at tapos nun parang wala lang sa amin tapos pa-lie low, lie low pang nalalaman, di gaya ng mga nauna naming subjects na kahit di ka pumasok sa subject ay oks lang kasi makakbawi ka naman agad, magmula non. HELL pare, HELL! pero , dito nagsimula ang pagkusa namin, naging initiative tapos naging straightforward pa ang mga ginagawa namin. today, we’re aiming to the true goal of passing this course.

sa ngayon, ang paglalakbay at pakikibaka namin sa pangarap namin (naks, senti) ay di pa matatapos sa ganitong kabilis na panahon lamang. hanggang susunod na semester pa kami maghihirap, mag-iisip, magsisikap, magdodrowing, magpupuyat, magpoprogram, magdodota at mag-cacamfrog. haha!

geh im outta here..

My True Bloods and Pieces.

Last few months, I have had lot of struggles and hardships to experience. Sometimes I think, why there are fraternities all around? I got a lot to learn about those things as I enter one.

On my ridiculous experience, I had to face some unexpectedly happening circumstances mentally, emotionally and PHYSICALLY of course. Maybe a social aspect of mine improved a little (since I’m not a social type of a person). I met several people, new faces to be familiar with, new names to know, new characters to deal with, and a new process to get through.

What is a fraternity actually?.. WIKI says that, “A Fraternity (Latin  frater : “brother”) is a brother hood, though the term usually connotes a distinct or formal organization. The only true distinction between a fraternity and any other form of social organization is the implication that the members freely associate as equals for a mutually beneficial purpose, rather than because of a religious, governmental, commercial, or familial bond, although there are fraternities dedicated to each of these topics.”

Thanks WIKI, well, the way I read the portion of the definition, I consider a fraternity would be a respectful institution as to be respected. However, for my honest perspective, I see fraternities nowadays to be a cracked glass waiting to be broken if not disposed properly.

What are the distinctions between these fraternities? It depends upon the priority of the group, their motivation, culture, religion, beliefs and customs.

What I mean is, do fraternal society like this should be existing right now? I’m not talking in general but in my experience with my own fraternity is its not doing well.

NAHH.. I don’t blame them, its just my youthful and malicious curiosity brought me into this. Experimenting things around in your society is a definite option for a man’s growth but failing people in your life is a definite obstruction for a man’s development.

I had many friends but I threw away some of them for this particular reason. My considered my special friends (it’s how we interconnect to each other), we usually get together for purely fun and memory. However, these days, after those petty months we can’t get along together much like we used to. At first, I think their only having consciousness since they do not much get along with me anymore. We used to play DotA together and drink together as much as true brothers do with edgy enjoyment others cannot do.

The bond between us is already been tearing apart somehow. I am always regretting those foolishness I’ve done, the true essence of friendship I lost and the people I hurt whose always holding me up that I gone down.

I learned this time around. All people commit wrong things it is always important how to keep yourself in dignity and make-up to the wrongness you have done. Hope they will forgive who should be forgiven (obviously, it’s me).